تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب
(١)
مقدمه مؤلف
٣ ص
(٢)
كلام در مكاسب
٥ ص
(٣)
ذكر حديث تحف العقول
٥ ص
(٤)
حديث منسوب به فقه رضوى
١٩ ص
(٥)
روايت دعائم الاسلام
٢٠ ص
(٦)
تقسيم مكاسب
٢١ ص
(٧)
قسم اول مكاسب محرمه
٢٢ ص
(٨)
معناى حرمت اكتساب
٢٢ ص
(٩)
نوع اول از مكاسب محرمه
٢٥ ص
(١٠)
وجه جواز بيع بول شتر
٣٨ ص
(١١)
بيع العذره نجس
٤١ ص
(١٢)
بيع ارواث و عذرات طاهر
٤٩ ص
(١٣)
بيع و فروش خون
٥١ ص
(١٤)
بيع و فروش منى
٥٤ ص
(١٥)
بيع و فروش مردار
٥٦ ص
(١٦)
بيع سگ هرزه
٧٨ ص
(١٧)
بيع و فروش شراب
٧٨ ص
(١٨)
فروش اعيان متنجسه
٨٠ ص
(١٩)
جواز بيع سگ غير هرزه
٩٣ ص
(٢٠)
شرح اقسام سگ غير هراش
٩٤ ص
(٢١)
جواز بيع عصير عنبى
١١٣ ص
(٢٢)
جواز بيع روغن متنجس
١٢٥ ص
(٢٣)
ذكر اخبار داله بر جواز بيع روغن متنجس
١٢٨ ص
(٢٤)
ذكر اخبار داله بر وجوب اعلام و ارشاد
١٤٦ ص
(٢٥)
تضعيف استدلال باخبار بر حرمت انتفاع از روغن متنجس
١٧٢ ص
(٢٦)
تضعيف استدلال باجماع بر حرمت انتفاع از روغن متنجس
١٧٥ ص
(٢٧)
نقل كلمات متأخرين در ارتباط با حرمت انتفاعات خاصه از نجاسات و متنجسات
١٧٩ ص
(٢٨)
كلام مرحومه علامه
١٨٠ ص
(٢٩)
كلام محقق ثانى در كتاب جامع المقاصد
١٩٠ ص
(٣٠)
مناقشه مرحوم مصنف در كلام محقق ثانى(ره)
١٩٦ ص
(٣١)
كلام در حكم نجس العين
١٩٩ ص
(٣٢)
ادله داله بر اصالة حرمة الانتفاع در نجس العين
١٩٩ ص
(٣٣)
نقل كلام مرحوم كاشف الغطاء در ارتباط با جواز انتفاع از نجس
٢٠٩ ص
(٣٤)
مقاله مرحوم مصنف و نظر در كلام كاشف الغطاء(ره)
٢١٠ ص
(٣٥)
مقاله مرحوم مصنف در اطراف حكم منفعت نجس
٢١٩ ص
(٣٦)
شرط پيدايش حق الاختصاص بواسطه حيازت در نجاسات
٢٢٣ ص
(٣٧)
نوع دوم از مكاسب محرمه
٢٢٧ ص
(٣٨)
از جمله هياكل و مجسمههاى عبادت
٢٢٨ ص
(٣٩)
از جمله آلات قمار
٢٣٨ ص
(٤٠)
و از جمله آلات لهو
٢٤١ ص
(٤١)
و از جمله ظروف طلا و نقره
٢٤٢ ص
(٤٢)
و از جمله دراهم قلابى
٢٤٣ ص
(٤٣)
قسم دوم از مكاسب محرمه كه متعاملان از آنها قصد منفعت حرام مى كنند
٢٤٧ ص
(٤٤)
اقامه دليل بر حرمت قسم دوم از مكاسب محرمه
٢٥٠ ص
(٤٥)
اشكال و مناقشه مرحوم مصنف در استدلال مذكور
٢٥٢ ص
(٤٦)
بيع كنيز خواننده
٢٥٩ ص
(٤٧)
اقامه دليل بر حرمت معاوضه
٢٦٠ ص
(٤٨)
فروش انگور بكسيكه آنرا شراب مى سازد
٢٦٣ ص
(٤٩)
نقل روايات داله بر حرمت بيع در مسئله سوم
٢٦٤ ص
(٥٠)
دنباله نقل كلمات كسانيكه در تحقق اعانه بر اثم قصد تحقق حرام را شرط نمىدانند
٢٧٤ ص
(٥١)
مقاله مرحوم محقق اردبيلى در زبدة البيان
٢٧٨ ص
(٥٢)
كلام مرحوم مصنف در ذيل مقاله اردبيلى(ره)
٢٧٨ ص
(٥٣)
حاصل كلام
٢٨٥ ص
(٥٤)
وجه اشكال در كلام صاحب حاشيه بر ارشاد
٢٨٦ ص
(٥٥)
تنقيح و بيان محل كلام و نظر در كلام شيخ طوسى(ره)
٢٨٨ ص
(٥٦)
تفصيل در شروط حرام
٢٨٩ ص
(٥٧)
استشهاد مرحوم مصنف ببرخى از روايات بر حرمت بيع در مورد بحث
٢٩٣ ص
(٥٨)
شرح انحاء وقوع شرط حرام در خارج و حكم هركدام
٣٠٠ ص
(٥٩)
قسم سوم از مكاسب محرمهآنستكه حرمتش بخاطر حرمت غايت است
٣٠٥ ص
(٦٠)
نقل اخبار داله بر قسم سوم از مكاسب محرمه
٣٠٥ ص
(٦١)
مناقشه و اظهار نظر مرحوم مصنف در ادله قول مزبور
٣١١ ص
(٦٢)
نوع سوم از مكاسب محرمه
٣١٨ ص
(٦٣)
مناط عدم وجود منفعت در اشياء
٣٣٥ ص
(٦٤)
پايان كتاب
٣٣٨ ص
 
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص

تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٥١ - بيع و فروش خون

قوله: و يرد على الاوّل: مقصود از « الاوّل » آيه شريفه مذكوره است.

قوله: بقرينة مقابلته: ضمير در « مقابلته » به « الاوّل » راجع است.

قوله: الاكل: يعنى قطعا و بطور مسلّم مقصود از « يحلّ لهم الطّيّبات» اكل طيّبات مى‌باشد قهرا در مقابل مقصود از « تحريم خبائث» نيز مى‌بايد اكل و تناول آنها باشد.

قوله: و فى النّبوىّ و غيره: يعنى و يرد على النّبوىّ و غيره.

متن:

الثّالثة

يحرم المعاوضة على الدّم بلا خلاف: بل عن النّهاية و حاشية الارشاد لفخر الدّين و التّنقيح: الإجماع عليه و يدلّ عليه الأخبار السّابقة.

فرع‌

و امّا الدّم الطّاهر اذا فرضت له منفعة محلّلة كالصّبغ لو قلنا بجوازه ففى جواز بيعه وجهان اقواهما الجواز، لانّها عين طاهرة ينتفع بها منفعة محلّلة.

و امّا مرفوعة الواسطي المتضمّنة لمرور أمير المؤمنين عليه السّلام بالقصّابين و نهيهم عن بيع سبعة: بيع الدّم و الغدد و آذان الفؤاد و الطّحال الى آخرها فالظّاهر إرادة حرمة البيع للأكل، و لا شكّ في تحريمه، لما سيجيئ من أنّ قصد المنفعة المحرّمة في المبيع موجب لحرمة البيع، بل بطلانه.

و صرّح في التّذكرة بعدم جواز بيع الدّم الطّاهر، لإستخبائه و لعلّه لعدم المنفعة الظّاهرة فيه غير الأكل المحرّم.

ترجمه:

[بيع و فروش خون‌]

مسئله سوّم‌

معاوضه و معامله نمودن خون حرام است بدون اينكه در اينمسئله اختلافى باشد، بلكه از نهاية مرحوم شيخ طوسى و حاشيه ارشاد فخر الدّين (ره) و تنقيح فاضل مقداد بر آن اجماع ادّعاء شده است و اخبار سابق نيز بر آن دلالت دارند.